دل دیوانه

دل دیوانه

 

 

 

  باتو رفتم بی تو باز آمدم از سر کوی او دل دیوانه                    پنهان کردم در خاکستر غم آن همه آرزو دل دیوانه

  چه بگویم با من ای دل چه ها کردی                                     تو مرا با عشق او آشنا کردی

                                       پس از این زاری مکن  هوس یاری مکن

                                                     تو ای ناکام دل دیوانه       

                                               با غم دیرینه ام به مزار سینه ام

 

                                                    بخواب آرام دل دیوانه

 

آخ که تواین فاصله کم چقدردلم تنگ شده واسه اون صدای قشنگت

/ 1 نظر / 13 بازدید
آشنا

تو در کنار پنجره نشسته ای به ماتم درخت ها که شانه های لخت شان خمیده زیر پای برف من از میان قطره های گرم اشک که بر خطوط بی قرار روزنامه می چکد ... من از فراز کوه های سر سپید و کوره راه های نا پدید نگاه می کنم به پاره پاره های تن به لخته لخته های خون که خفته در سکوت دره های ژرف درختهای خسته گوش می دهند به ضجه مویه های باد که خشم سرخ برف را هوار میزند من و تو زار می زنیم درون قلب هایمان به جای حرف